Postoje gradovi koji su nastali pored reke, a postoje i oni koje je reka oblikovala do te mere da bez nje ne bi bili isti. Šabac pripada ovoj drugoj grupi. Sava mu je podarila položaj, karakter, istoriju i ime. Zato nije slučajno što se upravo na Dan reke Save, 1. juna, vredi podsetiti koliko su sudbine grada i reke isprepletene.
Od izvora u Sloveniji do ušća u Dunav u Beogradu, Sava spaja narode, gradove i kulture. Na svom putu prolazi kroz četiri države i brojne gradove, ali je samo jedan, slučajno ili ne, postao njen imenjak. Mnogi istoričari i hroničari veruju da se u samom imenu Šapca krije trajna veza sa Savom, rekom bez koje ovaj grad ne bi imao svoj prepoznatljivi identitet.
U njenim vodama ogledaju se zidine Starog grada, simbola Šapca i jednog od najznačajnijih istorijskih spomenika ovog kraja. Vekovima je Sava bila granica carstava, put trgovaca i vojski, ali i mesto susreta različitih kultura. Upravo zahvaljujući reci, Šabac je krajem 19. i početkom 20. veka bio važan trgovački i saobraćajni centar.
Pre izgradnje mosta preko Save, roba i putnici prevoženi su čamcima, dereglijama i parobrodima.
Prvi parobrod uplovio je Savom još 1838. godine, izazivajući čuđenje i divljenje stanovništva. Kasnije su preko pontonskog mosta i rečnog pristaništa prolazili ljudi, roba i ideje koje su povezivale Šabac sa Evropom.
Posebno mesto u istoriji grada zauzima Stari šabački most. Otvoren 1934. godine u prisustvu kralja Aleksandra Karađorđevića, postao je simbol napretka i povezanosti. Tokom Drugog svetskog rata doživeo je rušenje, a potom i tragične događaje koji su ga trajno upisali u kolektivno pamćenje Šapčana. Danas, iako više nema nekadašnju saobraćajnu ulogu, ostao je jedan od najprepoznatljivijih simbola grada.
Sava nije samo istorija. Ona je i svakodnevica. Njene obale mesto su okupljanja, šetnje, rekreacije i odmora. Plaža kod Starog grada, vikendice, čamci, pecaroši i sportski sadržaji godinama čine važan deo života građana. Za mnoge Šapčane ona je beg od gradske vreve i prostor gde se najlakše pronalazi mir.
Istovremeno, ova moćna reka podseća i na svoju snagu. Poplave iz 2014. godine ostale su jedno od najtežih iskušenja u novijoj istoriji grada. Tada je Sava pokazala koliko može biti nepredvidiva, ali je istovremeno otkrila i nešto drugo – snagu zajedništva hiljada ljudi koji su branili Šabac od vodene stihije.
Zato Dan reke Save nije samo praznik jednog vodotoka. To je dan kada se podsećamo da je Šabac nastao uz Savu, rastao sa njom i da će njegova budućnost, kao i do sada, u velikoj meri zavisiti od odnosa koji bude gradio prema svom najvećem prirodnom bogatstvu.
Jer Sava nije samo reka pored Šapca. Ona je deo njegovog identiteta.
